Początki

Sercanie przybyli do Polski w 1928 r. do krakowskiej dzielnicy Płaszów. Prowincja zakonna została utworzona dopiero w 1947 r. Obecnie liczy ponad 250 zakonników. Nasi najstarsi księża i bracia rozpoczęli trudną i ofiarną pracę, aby dzieło założyciela sługi Bożego O. Leona Dehona mogło się rozwijać i ubogacać miejscowy Kościół .

Przez dziesiątki lat dzieło to było i jest pielęgnowane przez kolejne sercańskie pokolenia. Jednocześnie sercanie z Polski rozpoczęli prace w innych krajach świata. Obecnie polscy sercanie pracują na misjach w Czadzie, Kongo, Republice Południowej Afryki, Chile, USA, Indonezji, na Filipinach, prowadzą duszpasterstwo we Finlandii, Austrii, Chorwacji, Szwajcarii, Francji, Niemczech, Słowacji, Białorusi, w Mołdawii i na Ukrainie.

Obecność

Jeżeli chodzi o Polskę, to sercanie  pomagają w formacji osób Bogu poświęconych, prowadzą dzieła nowej ewangelizacji, pomagają młodzieży i dorosłym we wzrastaniu do prawdziwej miłości, mają wolontariat misyjny, głoszą misje i rekolekcje parafialne, prowadzą parafie, pracują na uczelniach katolickich, posiadają własne wydawnictwo, portal ewangelizacyjny, radio, prowadzą duszpasterstwo przedsiębiorców i pracodawców, prowadzą dzieła pomocy misjo oraz dzieła socjalne przy parafiach i niektórych domach zakonnych. Są także kapelanami w szpitalach i domach zakonnych. Jako Zgromadzenie jesteśmy otwarci na "wyzwania" Kościoła w Polsce i powierzone nam zadania staramy się dobrze wypełniać, realizując nasz charyzmat. Z posługą miłości i pojednania chcemy iść do miejsc i osób najbardziej potrzebujących.

Naszym szczególnym zadaniem jest rozszerzanie i pogłębianie wśród wiernych kultu Bożego Serca. Dzieje się to na płaszczyźnie duchowej, zakonnej oraz przez wskazane wyżej liczne dzieła apostolskie. Głoszenie nieskończonej miłości Boga, objawionej w tajemnicy otwartego Serca Jezusowego, jest – jak wierzymy – ważnym wkładem sercanów w życie Kościoła w Polsce i również w życie społeczeństwa.

Rozwijać charyzmat

Charyzmat naszego Założyciela - Ojca Leona Jana Dehona rozwijał się w dwóch kierunkach i miał podwójny wymiar: mistyczny i społeczny.

Mistyczny wyrażał się głębokim nabożeństwem do Serca Jezusowego, z podkreśleniem potrzeby wynagrodzenia za grzechy oziębłości, obojętności i niewdzięczności wielu ludzi: świeckich i duchownych. Wynagrodzenie winno dokonywać się przez głęboką miłość do Serca Pana Jezusa, zjednoczenie w Jego postawie ofiary i życie nią każdego dnia. Z tego powodu każdego dnia w domach i parafiach prowadzonych przez księży sercanów jest przeżywana co najmniej pół godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu jako rzeczywista posługa dla Kościoła.

Drugi kierunek – społeczny – to praca nad budowaniem królestwa Bożego Serca wśród robotników, poszkodowanych, cierpiących i potrzebujących duchowego wsparcia, a więc w licznych warstwach społecznych, do których posyłają nas przełożeni. Zatem Zgromadzenie nasze towarzyszy ludziom świeckim, przyczyniając się do pogłębiania ich życia duchowego. Takim specjalnym polem pracy są przedsiębiorcy i pracodawcy, ubodzy na misjach oraz Ruch Młodzieży Sercańskiej i Sercańska Wspólnota Świeckich.

Ludzie świeccy (młodzież i starsi) żyjący duchem Zgromadzenia, winni stawać się w świecie prorokami miłości i sługami pojednania na wzór o. Dehona. Mają oni starać się rozwijać ducha modlitwy oraz cenić praktyki duchowe właściwe czcicielom Bożego Serca: pobożne przeżywanie pierwszych piątków miesiąca, odprawianie godziny świętej, adoracja Najświętszego Sakramentu.

Dzieło wyjątkowe

Przez dziesiątki lat dzieło to było i jest pielęgnowane przez kolejne sercańskie pokolenia. Jednak najważniejsze, widoczne świadectwo jakie sercanie chcą dać to świadectwo życia wspólnego. Nasz Ojciec Założyciel prosił nas: " Proszę was o to jak święty Jan: „Niech nie będzie podziału między wami”. Przechodźmy ponad wszystkim, by zachować jedność. Znośmy cierpliwie urazy czy tarcia. Kochajmy wszystkie narodowości. W niebie nie będzie narodowości. Jesteśmy wszyscy braćmi Zbawiciela i dziećmi Maryi. Miłujmy się w Najświętszym Sercu Jezusa".

 

 

 

Foto archiwum